FIRE and Grass(a composition)

FİRE AND GRASS

There are fires that can’t warm all humankind,

Yet for a single people, warmth they find.
Some sparks are born as if by fate,
They touch the soil—then dim or radiate.
They fade or blaze, depending on the grass—
If none remains, the flame cannot surpass.
That fire springs from thought, a fierce idea,
From youthful "why?" or mother’s earnest tear.
A worker’s cry may spark it in despair—
That fire must burn, or cold will fill the air.
But flames alone can never long survive—
They need the grass to keep the warmth alive.

The grass is folk—it grows, it dares, it dreams.
It fuels the flame in silent, hopeful streams.
If it turns mute, if it forgets to care,
Both it and fire return to dust and air.
Sometimes one blade is all it takes to glow,
Though crushed beneath the feet, unseen in show.
Its worth is not in form, but thought it bears—
It waits in hush, yet spring is unawares.
And when that season comes, it will ignite—
It knows: "Burn bright, or vanish out of sight."

At times the thinkers, poets, artists spark,
But only people make that ember arc.
The mind may light; the masses feed the flame—
The wise ignite, the people fan the same.

So grass must believe in fire’s fate.
It must not pause, nor hesitate.
It must not whisper, must not sleep—
For if it does, both fall too deep…
To earth, to silence, to the end—
No blaze to follow, none to tend.

Alone, the grass is tossed by storm.
Alone, the fire dies, no form.
But side by side—they blaze, they gleam—

They light the hush with shared dream.

i used chatgpt for the translation, please excuse for any mistakes

Feel free to write down your thoughts.⭐

THE ORİGİNAL ONE

OD

Bazı ateşler vardır ki tüm insanlığı ısıtamaz ama bir ısıtmaya yeter.

İşte bu ateş bazen kendiliğinden doğar, düşer. Ya söner ya da güçlenir otların yardımıyla. Eğer onu besleyecek hiçbir şey kalmamışsa, o ateş mahkûmdur karanlığa.  

Ateş, bir fikirden/düşünceden doğar. Bazen bir gencin “neden?” sorunlarla, bazen bir annenin içli duasıyla, bazen de yorgun bir işçinin bağırmasıyla. Bu ateş güçlü kalmalıdır, güçlü kalsın ki insanlar ısınsın. Ama güçlü kalabilmesi için duyarlıdır. Çünkü hiçbir ateş, tek başına uzun süre yaşayamaz.

Ot halktır, halk gibi büyümek ve büyümek. Desteklemezsen, susarsa; Sonunda hem o hem de ateş olaylarına karışırıp sessizliğe gömülür. 

Bazen tek bir ot, bir çıkartmaya yeter, bu nedenle tek bir ot bile azımsanmamalıdır. Onun üzerine basılır, ezilir, görülür, engellenir ama kaybedilen değer, onun asıl değer düşünceleridir. Ot suskun ama patlamaya hazırdır, sadece baharı bekler ve bahar geldiğinde otların gücü desteklemesi kaçınılmazdır. Çünkü bilirler, yanmazlarsa içlerindekilerle birlikte karışacaklar. 

Bazen aydınlar, düşünürler, sanatçıların parçalarını çıkarırlar. Ama o kılavuzun büyümesi, bir ateşe dönüşmesi, halkın elindedir. Aydın anlar, halk harekete geçirir. Aydın yakar, halk harları.

Ot ateşe. Ot suskun kalmamalı. Ot durmamalı. Ot beslemeli. Eğer inanmazsa, durursa hem ateş için hem de onun için yol bellidir... Toprak 

Ot yalnızken savrulur, ateş yalnızken sönüp yok olur. Birlikte yanınca har olur, sessiz geceye ışık olur.

⭐Anlayan varsa selammmm